Raymond Roeten Rijtrainingen

Raymond Roeten Rijtrainingen Facebook
Raymond Roeten LinkedIn
Naam *
E-mail
Reactie *
Code * captcha

Geachte Lezer, 

 

Je vraagt mij naar m'n ervaring van de training samen met Raymond?

 

Het was heftig! in 1 woord! 

 

Nadat ik met Raymond een gesprek hier thuis had is hij zelf naar Harderwijk gereden naar een rustige woonwijk. Toen wij onderweg waren voelde ik mij al de hele tijd niet goed, Raymond zag dat ook aan mij. Wij naderden een invoegstrook met daarop een invoegende vrachtwagen en een bestelbusje, het zweet brak mij letterlijk overal uit en raakte zowat in paniek, Raymond anticipeerde hierop door op de linkerbaan te gaan rijden waarop ik hem kon zeggen "rij maar snel door want dan ben je er voorbij". Eenmaal aangekomen in die rustige woonwijk stelde Raymond mij wat gerust door mij wat dingen te vertellen die je aan het nadenken zetten. 

 

Het moment was daar! IK zat achter het stuur! Wat een ervaring was dat na al die tijd en vreemd. 

 

Ik werd heel erg nerveus juist ook wanneer er iemand ging bumperkleven of wanneer er iemand naast mij reed. Na ongeveer een half uurtje te hebben gereden zag ik voor mij een welkoop met een grote parkeergelegenheid aldaar, ik vroeg aan Raymond of ik de auto daar mocht parkeren van hem, waarop hij antwoordde "dat was de bedoeling omdat hij aan mij kon zien dat ik me niet goed voelde worden" 

 

Eenmaal aangekomen op het parkeerterrein brak het zweet mij uit, voelde me niet goed worden (licht in het hoofd) en ik stond te trillen als een rietje. Raymond voerde op dat moment een gesprek met mij om tot bedaren te kunnen komen waarop hij besloot mij terug te rijden naar mij woonadres in Dronten. 

 

Ik vertelde Raymond onderweg dat ik sinds het ongeval mij een heel ander mens ben gaan voelen, ik ben heel erg angstig geworden in het verkeer waarbij de hoofdtoon van mijn angsten gevoerd worden door met name invoegend verkeer en mensen die te dicht achterop rijden, ook voelt het alsof ik in een tunnel rijd (tunneleffect) en dat heb ik heel erg gemerkt in de woonwijk toen ik van Raymond linksaf moest slaan en er een hele rij meisjes fietsten die allang voorbij waren maar ik daarvoor stopte omdat ik niet eens had gezien dat ze al voorbij waren. 

 

Ik ben gewoon verschrikkelijk angstig geworden aan het verkeer deel te nemen omdat ik bang ben dat iemand "me wat aan doet" zoals ik heb meegemaakt op 10-08-10 ten tijde van het ongeval in de vrachtwagen.( want de klap was enorm!). Ook heb ik verschrikkelijk veel last van mijn nek omdat ik daar de nodige beperkingen in heb opgelopen na het ongeval van 10-08-10 met van links naar rechts kijken, de dode hoek over de schouder kan ik al helemaal niet dus moet ik mijn hele bovenlijf helemaal meedraaien (dat rijd niet echt relaxed en rustig) en de concentratie is ver te zoeken, juist je dat in het verkeer heel erg hard nodig hebt, dit alles heeft te maken met het whiplashsyndroom waar ik veel hinder door ondervind en last van heb. 

 

Eenmaal thuis aangekomen was ik verschrikkelijk moe en had zware hoofdpijn met duizeligheid waarop Raymond me vertelde 2 glazen water te drinken en daarna de nodige rust te nemen door op bed te gaan liggen. Deze raad van Raymond heb ik opgevolgd maar echt goed geslapen heb ik niet omdat de training zeer confronterend was en alles van het ongeval heel erg bovenkwam. 

 

Al met al vind ik Raymond een goed persoon waarmee ik het enorm goed kan vinden en daar bedoel ik mee dat ik compleet mezelf kan zijn, want het is best moeilijk om als een verantwoord man die de zorg heeft voor een vrouw en kind (van bijna 2 jaar) tegen Raymond te moeten zeggen dat ik gewoon verschrikkelijk bang ben geworden in het verkeer en dat juist ik zelf vrachtwagenchauffeur ben vanaf mijn 18e levensjaar en dat ik 100.000km per jaar reed en nu nog niet eens zelf kan of durf.

 

Ik kijk zeker uit naar vrijdag want ik wil er samen met Raymond mijn uiterste best voor doen er bovenop te komen. 

 

Vriendelijke groeten,

 

Iemand die anoniem wil blijven voor deze site.

Mijn ervaring van de training samen met Raymond?

Ik heb al meer dan dertig jaar mijn rijbewijs maar al die tijd heb ik weinig gereden. Ik zag er altijd tegen op om achter het stuur plaats te nemen en liet het graag aan een ander over om te rijden. Als ik enige tijd niet meer gereden had durfde ik het helemaal niet meer. Twee keer heb ik om deze reden opnieuw rijlessen genomen. Na enkele lessen vatte ik dan de moed weer op om zelf te gaan rijden, maar ik voelde me heel onzeker en had er totaal geen plezier in. Het duurde niet lang voordat ik met een zucht van opluchting het stuur weer aan mijn man overgaf.

 

Eind maart van dit jaar zag het ernaar uit dat mijn man misschien een tijdje geen auto zou kunnen rijden. Omdat het nu echt noodzakelijk zou zijn dat ik zou rijden en ik het niet zag zitten om weer rijlessen te nemen ging ik op zoek naar iemand die er in gespecialiseerd is om mensen met rij-angst te  begeleiden. Toen ik Raymond  Roeten belde om informatie in te winnen kwam hij meteen heel sympathiek en professioneel op mij over.

 

Raymond Roeten stelde mij voor om mij de rijtrainingen in mijn eigen auto te geven. We begonnen al dezelfde week. De eerste training bestond uit de kennismaking en het vertrouwd raken met de bediening en de werking van de auto. Ik leerde mijn stoel en de spiegels goed af te stellen, de veiligheidsgordel goed te bevestigen en we stelden de hoofdsteunen goed af. Op een parkeerterrein oefenden we onder andere een veiligere stuurtechniek en  Raymond liet me zien waar alle knoppen en lichtjes van het bedieningspaneel  voor dienden. Er was meer mogelijk met mijn auto dan ik ooit had kunnen  vermoeden. Ook keek ik voor het eerst onder de motorkap. Gek genoeg stelde het beter kennen van mijn auto mij ook meteen meer op mijn gemak. Daarna gingen we nog even een stukje rijden in Maarn. Raymond wees mij vooral op het belang om verder vooruit te kijken dan dat ik tot nu toe deed, dat rijdt veel rustiger en je overziet de situatie op de weg veel beter. Na de eerste training van twee uur was ik er volledig van overtuigd dat ik bij de juiste trainer terecht was gekomen.

 

We spraken af dat we steeds een halve of een hele dag zouden gaan rijden om te wennen aan het autorijden en om langere afstanden te kunnen afleggen. Zo was het mogelijk dat we van Maarn naar Haarlem konden rijden, een traject dat ik in de toekomst vaak zal moeten afleggen. Ook reden we vanuit Haarlem naar alle adressen waar ik in de toekomst vaak naar toe zal moeten rijden. Na elke training had ik weer heel veel geleerd en voelde ik mij zekerder achter het stuur. Mijn kennismakingsles was op 26 april en op 3 mei na 3 halve en een hele dag training was ik in staat om mijn man naar Nunspeet te brengen en alleen weer terug te rijden. Het leukste was dat ik er ook nog plezier in had. Ik betrapte mezelf erop dat ik achter het stuur zat te zingen.

 

Daarna nam ik nog een hele en twee halve dagen training om de puntjes op de i te zetten, oefenen met achteruit rijden, achteruit parkeren, parkeren in de parkeergarage, beter in de achteruitkijkspiegel kijken, noodstops maken, etc. etc. Als afsluiting heeft Raymond mij op 12 juni een slipcursus gegeven op de oefenbaan van Lelystad. Ik zag er van tevoren tegenop maar ik vond het zo leuk dat ik het zo nog eens over zou doen.

 

Nu rijd ik dagelijks auto, ik heb geen rij-angst meer. Ik denk er niet over om mijn man steeds te laten rijden, ik vind het zelf veel te leuk.

 

Als ik dertig jaar geleden een trainer als Raymond had ontmoet, had ik niet geweten wat rij-angst was.

 

Nora Wiggers 

Na 30 jaar van mijn rij-angst af dankzij Raymond Roeten Rijtrainingen.

Gastenboek